برای دریافت فیش حقوقی آموزش و پرورش سمت چپ وبلاگ قسمت موضوعاتwww.fish.medu.ir
نگارش در تاريخ ۱۳٩٠/٥/٢٩ توسط محسن بداغی مجد

 

 امیر مومنان علی(ع) در بستر شهادت فرمود: شما را به تقواى الهى سفارش مى‏کنم و این که در طلب دنیا بر نیایید گرچه دنیا در طلب شما برآید، حق را بگویید و براى پاداش (اخروى) تلاش کنید و دشمن ظالم و یاور مظلوم باشید.



بوی غربت، گریبان شب را فرا گرفت، آرامش از کوفه رخت بر بست و نخلستان ها از اندوه زانو زدند. زمین سیاه پوش غمی سرخ و  جاری ناله در همه سو پیدا. دل آسمان را غمی عظیم فرا گرفته و ماه در دوردست ترین نقطه آن سکنی گزیده، گویا ماه هم یارای دیدن زخم خورشید را ندارد! شب، شبی دیرپا. شب، بوی ستاره نمی داد، تنها عطر زخم شب بوها بود که بوی حادثه ای تلخ می داد. کوچه ها پر از دلهره اند و شهر، دلشوره ای بزرگ داشت. در و دیوار، تاب بر پا ایستادن نداشت کاش پرده ای سیاه، چشمان این همه پنجره مضطرب را می بست. حتی مرغان نیز هراسان رفتن مولا بودند.صدای اذان بلند شد، خاک در خود فرو ریخت؛ اما او باید می رفت؛ آخر ضربت شمشیر را مرهم زخم هایش می دانست؛ اگر چه هیچ کس معنای لبخند علی را در خضاب خون و سرودن «فزت و رب الکعبه» نفهمید، اماخون فرق علی، چشمه خون هایی شد که در کربلا فواره خواهند زد.
خورشید فروزان حیات امام علی علیه السلام، در افق روز نوزدهم رمضان سال چهلم هجری در آسمان شهر کوفه به خون نشست و شمشیر مسموم نفاق و کین، فرق انسان عدالت گستری را شکافت که برترین خلق پس از رسول خدا(ص) بود. آنان که می خواستند نور خدا را خاموش کنند، نمی دانستند که اراده الهی، بر مانایی علی(ع) استوار است. همچنان که، کردار و گفتار امیر مؤمنان، چراغ راه مردان خدا، حق جویان و یکتاپرستان جهان بوده و خواهد بود.

وصیت مولا على (ع) در بستر شهادت

هنگامى که ابن ملجم ملعون بر سر مبارک امیرالمومنین ضربه وارد کرد، حضرت به امام حسن و امام حسین(ع) چنین فرمود: شما را به تقواى الهى سفارش مى‏کنم و اینکه در طلب دنیا بر نیایید گرچه دنیا در طلب شما برآید، و بر آنچه از دنیا محروم ماندید اندوه و حسرت مبرید و حق بگویید و براى پاداش (اخروى) کار کنید و دشمن ظالم و یاور مظلوم باشید.
شما دو نفر و همه فرزندان و خانواده‏ام و هر کس را که این نامه‏ام به او مى‏رسد سفارش مى‏کنم به تقواى الهى و نظم در کارهایتان و اصلاح میان خودتان، چرا که از جدتان(ص) شنیدم که فرمود: «اصلاح میان دو کس از انواع نماز و روزه برتر است.»
خدا را خدا را درباه یتیمان در نظر آرید، هر روز به آنان رسیدگى کنید و حتى یک روز دهان آنان را خالى نگذارید و مبادا در حضور شما تباه شوند.
خدا را خدا را درباه همسایگان در نظر دارید، که آنان سخت مورد سفارش پیامبرتان هستند، پیوسته به همسایگان سفارش مى‏کرد تا آنجا که پنداشتم آنان ارث بر خواهد نمود.
خدا را خدا را درباره قرآن یاد کنید، مبادا دیگران به عمل به آن بر شما پیشى گیرند.
خدا را خدا را درباره نماز یاد کنید که آن ستون دین شماست.
خدا را خدا را درباره خانه پروردگارتان یاد کنید، تا زنده هستید آن را خالى و (خلوت) نگذارید، که اگر این خانه متروک بماند دیگر مهلت نخواهید یافت.
خدا را خدا را درباره جهاد در راه خدا به مال و جان و زبانتان یاد آرید، و بر شما باد به همبستگى و رسیدگى به یکدیگر، و بپرهیزید از قهر و دشمنى و بریدن از هم. امر به معروف و نهى از منکر را رها نکنید که بدانتان بر شما چیره مى‏شوند آن گاه دعا مى‏کنید ولى مستجاب نمى‏گردد.
اى فرزندان عبدالمطلب! مبادا شما را چنان بینم که به بهانه این که امیرالمؤمنین کشته شد دست ‏به خون مسلمانان بیالایید; به قصاص خون من جز قاتلم را نباید بکشید; بنگرید هر گاه که من از این ضربت جان سپردم تنها به کیفر این ضربت‏ یک ضربت ‏بر او بزنید و این مرد را مثله نکنید.( نهج البلاغه، نامه 47)

 

 

قالب وبلاگ